Unieważnienie znaku towarowego

Jakie są podstawy unieważnienia znaku towarowego?

Unieważnienie znaku towarowego w Polsce oraz w Unii Europejskiej jest uregulowane w przepisach prawa. W przypadku znaków krajowych podstawy określa ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, a dla znaków unijnych zostały one wskazane w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/1001 w sprawie znaku towarowego Unii Europejskiej.

Znak towarowy może zostać unieważniony, jeżeli istniały bezwzględne lub względne przeszkody rejestracji, a tym samym nie zostały spełnione warunki wymagane do uzyskania ochrony i znak został niesłusznie zarejestrowany. Najczęstsze podstawy unieważnienia znaku towarowego to:

• brak zdolności odróżniającej, czyli sytuacja, kiedy oznaczenie nie umożliwia konsumentom kojarzenia towaru z konkretnym źródłem pochodzenia (np. określonym producentem)
• opisowy charakter, czyli sytuacja, kiedy znak jedynie wskazuje pewne cechy lub właściwości towarów lub usług np. „Szybka Dostawa” dla usług kurierskich.
• okoliczność, że znak składa się jedynie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych
• zgłoszenie w złej wierze, ma ono miejsce np. kiedy były dystrybutor rejestruje nazwę producenta, aby blokować jego sprzedaż na danym rynku.
• sprzeczność z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami, kiedy znak zawiera np. treści mocno wulgarne.
• identyczność lub podobieństwo do wcześniejszego znaku o podobnym zakresie ochrony, które może prowadzić do pomyłki wśród klientów
• naruszenie praw osób trzecich np. praw autorskich lub prawa do firmy

Jak złożyć wniosek o unieważnienie znaku towarowego?

Skuteczne unieważnienie znaku towarowego wymaga znajomości przepisów i właściwego przygotowania strategii procesowej. Pierwszym krokiem jest wybór odpowiedniej podstawy prawnej. Następnie należy zgromadzić dowody potwierdzające zasadność unieważnienia np. umowy, korespondencję, opracowania materiałów reklamowych.

Wniosek o unieważnienie składa się do właściwego urzędu, który zarejestrował znak. Wniosek musi spełniać wymagania formalne określone w przepisach prawa i być dobrze uzasadniony.

Wniosek o unieważnienie znaku towarowego podlega określonym ograniczeniom czasowym i innym formalnym warunkom, które należy uwzględnić przed jego złożeniem. Przykładowo nie można wnioskować o unieważnienie na podstawie kolizji z wcześniejszym znakiem, jeżeli przez okres pięciu kolejnych lat używania zarejestrowanego znaku wnioskodawca był świadomy używania znaku i się temu nie sprzeciwiał, chyba że znak został uzyskany w złej wierze.

Wniosek o unieważnienie znaku towarowego, a sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego.

Wniosek o unieważnienie można wnieść w odniesieniu do już zarejestrowanego znaku towarowego. Natomiast sprzeciw składamy wobec znaku, który został zgłoszony, ale jeszcze nie uzyskał rejestracji. Wniosek o unieważnienie znaku towarowego może stanowić skuteczne rozwiązanie np. w sytuacji, gdy przegapiono termin na wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia problematycznego znaku. Choć oba postępowania mają częściowo wspólne podstawy prawne, to w przypadku unieważnienia możemy powoływać się również na przesłanki niedostępne przy sprzeciwie np. zgłoszenie znaku w złej wierze lub brak zdolności odróżniającej znaku w momencie zgłoszenia. Warto pamiętać, że wniesienie sprzeciwu nie wyklucza późniejszego wniosku o unieważnienie, ale wniosek nie może być złożony, jeżeli uprzedni sprzeciw oparty na tych samych podstawach został prawomocnie oddalony.

Konsekwencje unieważnienia znaku towarowego

Po unieważnieniu znak przestaje być chroniony. Sytuacja jest taka, jakby znak nigdy nie był zarejestrowany. Właściciel traci wyłączne prawo do jego używania i zakazywania używania innym przedsiębiorcom.

Dla przedsiębiorcy, którego znak został unieważniony może to oznaczać konieczność zmiany nazwy lub logo.

Dla unieważniającego skuteczne unieważnienie znaku towarowego to usunięcie przeszkody prawnej. Konkurent traci ochronę niesłusznie zarejestrowanego znaku, który naruszał interesy unieważniającego. Może to powodować powstanie możliwości używania i rejestracji własnego znaku np. po unieważnieniu znaku zgłoszonego w złej wierze.

W przypadku sporu takie unieważnienie może wzmocnić pozycję negocjacyjną, a także ma korzystny efekt wizerunkowy, gdyż jest sygnałem, że przedsiębiorca aktywnie chroni swoje prawa.